Frans Ronday is een Amsterdamse contrabassist met een lange staat van dienst. Heeft met heel veel jazz-muzikanten in Nederland (en nog) gespeeld. Zijn liefde voor de muziek ontstond in de jaren 40 hoofdzakelijk door het luisteren naar Wagner vanwege de lage tonen en voor wat de Swing betreft naar The Ramblers. Vooral de solo's in de liedjes trok zijn aandacht. Later bleek hem dat dit iets met Jazz te maken had.

Na 1945 werd hij beïnvloed door de Amerikaanse Jazz, t.w. Parker, Armstrong, Ellington, Dizzy, Billy en Stan Kenton (weer vanwege dat lage). Luisterend naar de Swing/Jazz-uitzendingen van Pete Felleman en vooral de AFN-programma's van Willis Connover. Dan hoorde je alle nieuwe jazz-ontwikkelingen uit de 1ste hand.

Na schuchtere pogingen de accordeon te bedwingen werd het de tenor-tuba. Maar na bassist Ray Brown gehoord te hebben werd het uiteindelijk begin jaren 50 de contrabas. Met les van Cor Geusebroek (Radio Philharmonisch-Orkest).

Het werd "GEEN DAG ZONDER SWING". Tot op heden (2004) is dat na ...tig... orkestjes, groepen en nachtclubs nog steeds het geval.

Favorieten: Sonny Rollins, Ray Brown, Charles Mingus, Duke Ellington, Fats Waller, Clifford Brown, Charley Parker, Coleman Hawkins, Stan Kenton, Oscar Pettiford, Johnny Hodges, Max Roach, Armstrong, etc.